Portraiture is not about imposing a gaze, but about creating the space where the other can emerge. In that threshold of light and silence, the camera does not capture — it waits.“To let appear” is a form of respect, an act of presence without domination. It is allowing truth —or one of its forms— to surface in a gesture, in a pause, in what remains unspoken.In portraiture, what is essential is not fabricated: it is revealed. And sometimes, if there is trust, if there is time, if there is listening, the image becomes a mirror in which someone can recognize themselves —with a dignity they may have forgotten.
Birtingarmynd
Að taka ljósmynd af manneskju fjallar ekki um það að fanga svipbrigði hennar heldur að skapa rými þar sem annað kemur í ljós. Myndavélin sækist ekki eftir réttu ljósi eða þögn, hún bíður eftir öðru. Augnabliki sem fæst með návist og flæði og felur í sér virðingu. Það leyfir sannleikanum að koma í ljós en hann getur birst með látbragði, augnatilliti, hinu ósagða. Portrett er ekki mynd sem búin er til heldur manneskja sem kemur í ljós. Einlægt portrett er spegilmynd þar sem áhorfandinn þekkir sig sjálfan og sér eiginleika sem hann hafði jafnvel gleymt að bjuggu í honum.
